به گزارش تجسمی آنلاین، محمدسعید نقاشیان، متولد ۱۳۵۶، تحصیلات دانشگاهی خود را در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در دانشگاه سوره و دانشگاه آزاد اسلامی سپری کرده و در ادامه، برای تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه کاسک گنت بلژیک راه یافته است. وی از اعضای انجمن خوشنویسان ایران است و از سال ۱۳۷۶، با بهره‌مندی از محضر استاد حمید عجمی، مبدع خط معلّی، به‌صورت تخصصی در این عرصه به فعالیت پرداخته است.
نقاشیان از سال ۱۳۸۰ فعالیت آموزشی خود را در حوزه‌های خوشنویسی، گرافیک رایانه‌ای و کاربرد خط در گرافیک، در دانشگاه‌های الزهرا، جامع علمی‌کاربردی و آزاد اسلامی آغاز کرده و در کنار فعالیت‌های دانشگاهی، حضوری مستمر در عرصه آفرینش و پژوهش هنری داشته است.
ابداع و طراحی «فونت نشاط» با بهره‌گیری از مؤلفه‌های بصری خطوط کوفی و معلّی و با نگاهی معطوف به ظرفیت‌های نقاشی‌خط، از جمله دستاوردهای شاخص او به شمار می‌رود. خوشنویسی آثار مکتوب، برگزاری کارگاه‌های تخصصی در داخل و خارج از کشور، عضویت در هیئت‌های انتخاب و داوری رویدادهای هنری ملی و بین‌المللی و حضور در نمایشگاه‌های متعدد انفرادی و گروهی، بخش دیگری از کارنامه هنری این هنرمند را رقم زده است.
از جمله افتخارات نقاشیان می‌توان به کسب عنوان برگزیده سومین جشنواره هنر مقاومت و برگزیده هنر مفهومی نمایشگاه بین‌المللی قرآن اشاره کرد. همچنین کتاب‌های «شب هجران» شامل خوشنویسی ترکیب‌بند عرفانی محتشم کاشانی، «تمنای عشق» با موضوع زیارت عاشورا و «نقش محبوب» مشتمل بر ۱۲۱ نام مقدس حضرت علی(ع)، از آثار منتشرشده او با خط معلّی است.
در بیانیه این نمایشگاه، «بی‌حرف» تلاشی برای دستیابی به زبانی پیش از کلمه و عبور از مرزهای متعارف نوشتار توصیف شده است؛ مواجهه‌ای با حافظه و جوهره خط، آن‌گاه که حروف و واژگان از صحنه کنار می‌روند و کشش‌ها، تکرارها، تراکم‌ها، ریتم و نسبت میان سیاهی و خلأ، عهده‌دار بیان و معنا می‌شوند.
در این مجموعه، خط از کارکرد مألوف خود به‌مثابه ابزاری برای انتقال معنا فراتر می‌رود و در هیئت تجربه‌ای ناب از فرم و فضا تجلی می‌یابد. مخاطب در مواجهه با آثار، نه به خواندن نشانه‌ها، بلکه به تأمل در مناسبات بصری، مکث در برابر سکوت و کشف معنایی شخصی از جهان اثر فراخوانده می‌شود؛ سکوتی که نه غیاب بیان، بلکه صورتی دیگر از حضور و گفت‌وگوست.
«بی‌حرف» را می‌توان امتداد جست‌وجوهای هنری محمدسعید نقاشیان در قلمرو امکانات معاصر خوشنویسی دانست؛ تجربه‌ای که در آن هنرمند، با فاصله‌گرفتن از آشناترین عنصر خط، یعنی حرف، در پی دستیابی به جوهره‌ای بنیادین‌تر از این هنر است. در این مسیر، خوشنویسی نه نفی می‌شود و نه به حاشیه می‌رود، بلکه با گسستن از دلالت‌های مستقیم زبانی، افق‌های تازه‌ای از بیان بصری را پیش روی مخاطب می‌گشاید؛ جایی که خودِ فرم به زبان بدل می‌شود و مشاهده، جایگزین خواندن.
نمایشگاه «بی‌حرف» از ۲۲ آبان‌ماه تا ۲ آذرماه، همه‌روزه به‌جز شنبه‌ها، از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری کارشیو برگزار می‌شود و پذیرای هنردوستان، هنرمندان و علاقه‌مندان به تحولات هنر خوشنویسی و نقاشی‌خط خواهد بود.
نشانی: تهران، خیابان کریم‌خان زند، خیابان سنایی، میدان سنایی، کوچه دوازدهم، پلاک ۱۳، واحد روی همکف.
گالری کارشیو روزهای شنبه تعطیل است.