خوانشی انتقادی از نمایشگاه نقاشی نوید ندایی در گالری اِو

در مواجهه نخست با نمایشگاه «سفر»، مخاطب با جغرافیایی متکثر روبه‌رو می‌شود؛ مجموعه‌ای از مکان‌ها و موقعیت‌ها که هر یک، دریچه‌ای به جهانی دیگر می‌گشایند و در پس تفاوت‌های ظاهری خود، حسی آشنا را زنده می‌کنند. گویی این سفر نه از جاده‌ها و مرزهای مکانی، بلکه از لایه‌های حافظه و تجربه‌های زیسته عبور می‌کند؛ حرکتی میان آنچه به یاد مانده و آنچه در غبار زمان محو شده است. هر تابلو ایستگاهی در این مسیر است؛ مکثی در برابر تصویری که پیش از آنکه مقصدی معین را نشان دهد، از کیفیتی درونی و تجربه‌ای انسانی سخن می‌گوید.